بیانیه در محکومیت خشونت علیه معترضان و مطالبه حقیقت، عدالت و پاسخگویی
روایتهای دردناکی که از قربانیان سرکوب اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ به دست ما میرسد، تصویری تکاندهنده از نقض گسترده حقوق بنیادین انسانها را آشکار میکند. یکی از این قربانیان که پس از ماهها دوری و انزوا با دوستان خود دیدار کرده است، آثار جراحات شدید ناشی از اصابت ساچمه را بر سراسر بدن خود به نمایش گذاشته؛ جراحاتی که بنا بر این روایت، آسیبهای جدی و ماندگاری به اندامهای حیاتی او وارد کرده و آثار آن همچنان بر جسم و زندگی او باقی مانده است.
استفاده از سلاحهای ساچمهای علیه شهروندان غیرمسلح میتواند مصداق نقض حق حیات، حق امنیت شخصی و حق برخورداری از سلامت باشد؛ حقوقی که در اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) و میثاق بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی (ICESCR) به رسمیت شناخته شدهاند.
بر اساس ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر انسان حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد. همچنین ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی هرگونه شکنجه، رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز را ممنوع میدانند. افزون بر این، اصول اساسی سازمان ملل درباره استفاده از زور و سلاح گرم توسط مأموران انتظامی تصریح میکند که استفاده از زور باید تنها در موارد کاملاً ضروری، متناسب و برای حفظ جان انسانها باشد.
ما از نهادهای بینالمللی حقوق بشر، از جمله دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، گزارشگران ویژه سازمان ملل و تمامی سازوکارهای حقیقتیاب مستقل میخواهیم که درباره گزارشهای مربوط به استفاده از سلاحهای ساچمهای علیه معترضان، تحقیقات مستقل، شفاف و بیطرفانه انجام دهند و زمینه پاسخگویی عاملان و آمران این اقدامات را فراهم سازند.
سکوت در برابر رنج قربانیان، به معنای فراموشی حقیقت نیست. قربانیان خشونت حق دارند صدایشان شنیده شود، حقیقت روشن گردد و عدالت اجرا شود. جامعه جهانی وظیفه دارد در کنار قربانیان بایستد و از تمامی ابزارهای حقوقی و بینالمللی برای جلوگیری از تکرار چنین نقضهایی استفاده کند.
حفظ کرامت انسانی، حمایت از قربانیان و اجرای عدالت، نه یک انتخاب سیاسی، بلکه یک تعهد جهانی و انسانی است.
