بیش از شش ماه است که از بازداشت «مرتضی عربخراسانی»، جوان متولد ۱۳۷۹ و اهل شاندیز مشهد، میگذرد اما پروندهاش همچنان در شعبه ۲۵۷ بازپرسی در بلاتکلیفی مطلق قرار دارد. او که در جریان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ و هنگامی که مشغول کار در یک کارگاه جوشکاری بود توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد، چهارده روز نخست را در بیخبری مطلق گذراند و خانوادهاش هیچ اطلاعی از سرنوشت او نداشتند.
نکتهی بسیار نگرانکننده در پرونده او و برخی دیگر از بازداشتشدگان (از جمله نعمت علیپور و پژمان قوچان)، این است که برخلاف رویهی معمول که زندانیان پس از طی مراحل اولیه به بند عمومی منتقل میشوند، مرتضی بخش عمدهی این ماهها را در «بند قرنطینه» زندان وکیلآباد محبوس بوده است. این نگهداری طولانیمدت در کنار فشارهای روانی ناشی از بلاتکلیفی، با تردد مکرر بازجویان به زندان برای گرفتن تأییدیه روی اعترافات پیشین و تهدید متهمان همراه شده است.
با وجود گذشت این مدت طولانی، مقامهای قضایی همچنان از تعیین تکلیف نهایی پرونده و صدور قرار وثیقه برای آزادی موقتف خودداری میکنند و این وضعیت، نگرانیها دربارهی حقوق قانونی و شرایط مبهم این جوانان را به شدت افزایش داده است.
