رسول زارعی؛ پدری که جانش را از دست داد، اما یادش خاموش نخواهد شد
رسول زارعی، ۴۰ ساله و اهل کرج، از جمله شهروندانی بود که در جریان اعتراضات سراسری روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ جان خود را از دست داد. بر اساس روایتهای منتشرشده، او در جریان اعتراضات هدف شلیک از پشت بام کلانتری قرار گرفت و جان باخت؛ رخدادی که خانواده، دوستان و نزدیکانش را در اندوهی عمیق فرو برد.
رسول زارعی تنها یک نام در میان فهرست جانباختگان نیست. او پدری بود که فرزند خردسالش چشمانتظار بازگشت او به خانه بود؛ همسری که ستون خانواده خود به شمار میرفت و انسانی که به گفته نزدیکانش، زندگی خود را صرف تلاش، کار و تأمین آسایش خانوادهاش کرده بود. اما زندگی او در یکی از تلخترین روزهای تاریخ معاصر ایران ناتمام ماند و خانوادهاش با فقدانی جبرانناپذیر روبهرو شدند.
حق حیات، بنیادیترین حق هر انسان است؛ حقی که در ماده ۳ «اعلامیه جهانی حقوق بشر» و ماده ۶ «میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی» مورد تأکید قرار گرفته است. همچنین دولتها موظفاند از جان شهروندان حفاظت کنند و هرگونه مرگ ناشی از استفاده از زور را بهصورت مستقل، شفاف و بیطرفانه مورد بررسی قرار دهند. این اصول از مهمترین قواعد شناختهشده حقوق بینالملل حقوق بشر به شمار میروند.
از منظر حقوق بشری، هر شهروندی حق دارد دیدگاه خود را بیان کند، در تجمعات مسالمتآمیز حضور داشته باشد و از آزادیهای بنیادین برخوردار باشد. هنگامی که جان انسانها در چنین شرایطی از دست میرود، مسئولیت پاسخگویی، روشن شدن حقیقت و اجرای عدالت به یکی از مهمترین مطالبات خانوادهها و افکار عمومی تبدیل میشود.
امروز نام رسول زارعی برای خانوادهاش تنها یادآور یک فقدان نیست؛ بلکه نماد رنج خانوادهای است که فرزندش از نعمت حضور پدر محروم شده و همسری که شریک زندگی خود را از دست داده است. درد این خانواده، بخشی از درد بزرگتر خانوادههای بسیاری است که در سالهای گذشته عزیزان خود را از دست دادهاند و همچنان در انتظار حقیقت، عدالت و پاسخگویی هستند.
جامعه جهانی، نهادهای مدافع حقوق بشر و تمامی وجدانهای بیدار موظفاند نسبت به حق حیات انسانها، کرامت انسانی قربانیان و حق دادخواهی خانوادهها بیتفاوت نباشند. هیچ جامعهای نمیتواند بدون حقیقت، عدالت و پاسخگویی، زخمهای خود را التیام بخشد.
یاد و نام رسول زارعی، پدر دلسوز و شهروند جانباخته کرج، در حافظه تاریخی مردم و در قلب کسانی که او را میشناختند زنده خواهد ماند. نام او یادآور این حقیقت است که کرامت انسانی، حق حیات و عدالت، ارزشهایی هستند که هرگز نباید فراموش شوند.
