در یاد پویا قشقایی
پویا قشقایی، جوانی ۳۰ ساله و ورزشکاری علاقهمند به والیبال بود که رؤیاها، امیدها و آیندهای پیش رو داشت. او در روز جمعه، ۱۹ دیماه، در شهرضای اصفهان جان خود را از دست داد. نام او امروز در کنار نام بسیاری از جوانانی قرار گرفته است که در سالهای اخیر در جریان اعتراضات و ناآرامیهای ایران جان باختهاند.
پویا تنها یک نام نیست؛ او فرزند این سرزمین، ورزشکاری پرشور و انسانی بود که زندگی را دوست داشت. دوستان و آشنایانش از علاقه او به ورزش، بهویژه والیبال، و از روحیه پرانرژی و مهربانش یاد میکنند. اما زندگی او در جوانی پایان یافت و خانواده، دوستان و جامعهای که او بخشی از آن بود، با اندوهی عمیق روبهرو شدند.
از نگاه حقوق بشر، حق حیات بنیادیترین حق هر انسان است؛ حقی که بدون آن هیچ حق دیگری معنا پیدا نمیکند. مرگ انسانها در شرایطی که درباره نحوه کشتهشدن آنان پرسشها و ابهامهای جدی وجود دارد، ضرورت حقیقتیابی، پاسخگویی و اجرای عدالت را بیش از پیش آشکار میکند. احترام به کرامت انسانی ایجاب میکند که جان هر انسان، فارغ از عقیده، دیدگاه یا جایگاه اجتماعی او، ارزشمند شمرده شود.
یاد و نام پویا قشقایی برای بسیاری یادآور جوانی است که میتوانست سالها در کنار خانواده و دوستانش زندگی کند، ورزش کند، رؤیاهایش را دنبال کند و برای آینده کشورش نقشآفرین باشد. یاد او در حافظه جمعی کسانی که او را میشناختند و کسانی که خواهان کرامت انسانی، عدالت و احترام به حق حیات هستند، زنده خواهد ماند.
یاد پویا قشقایی گرامی باد.
باشد که حقیقت، عدالت و احترام به حقوق انسانی برای همه قربانیان خشونت و خانوادههای آنان محقق شود. 🕊️🌹
