⸻
در گرامیداشت یاد مهدی حسنی
مهدی حسنی، ۳۹ ساله و ساکن بندرانزلی، استادکار کاشیکاری و پدر یک فرزند ۱۰ ساله بود. او با تلاش و هنر دستان خود سالها برای ساختن و زیباتر کردن خانههای مردم زحمت کشید و زندگی شرافتمندانهای را برای خانوادهاش رقم زد.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، مهدی حسنی در جریان اعتراضات ۱۸دیماه ۱۴۰۴ دچار جراحات ناشی از اصابت ساچمه شد؛ جراحاتی که به دلیل شدت آسیبها و عفونت، او را با درد و رنج فراوان روبهرو کرد. با وجود این شرایط، او در ۱۹ دیماه از نزدیکان خود خداحافظی کرد و تنها شماره تماس مادر و فرزندش را همراه داشت.
بر پایه روایتهای موجود، مهدی حسنی در همان شب، در جریان اعتراضات، بر اثر شلیک نیروهای حکومتی جان خود را از دست داد.
حق حیات، که در ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی به رسمیت شناخته شده است، بنیادیترین حق هر انسان است. همچنین آزادی بیان و حق برگزاری تجمعات مسالمتآمیز از حقوق اساسی هر شهروند محسوب میشود و استفاده غیرقانونی از نیروی مرگبار علیه معترضان، در صورت اثبات، با تعهدات بینالمللی دولتها در زمینه حقوق بشر مغایرت دارد.
گزارشها همچنین حاکی از آن است که مراسم خاکسپاری او در فضایی همراه با فشارهای امنیتی برگزار شد؛ شرایطی که خانوادههای قربانیان را از برگزاری آزادانه مراسم سوگواری محروم میکند و بر رنج آنان میافزاید.
نام مهدی حسنی برای بسیاری از ایرانیان یادآور انسانی است که آرزوی آیندهای بهتر برای فرزند خود و نسل آینده ایران را در دل داشت. یاد و خاطره او و همه جانباختگان راه آزادی، عدالت و کرامت انسانی در حافظه مردم باقی خواهد ماند.
ما باور داریم که حقیقت، عدالت، پاسخگویی و احترام به کرامت انسان، پایههای یک جامعه آزاد و عادلانه هستند. یاد جانباختگان را گرامی میداریم و خواستار روشن شدن حقیقت، اجرای عدالت و پایان نقض حقوق بشر هستیم
