رضا اسماعیلی یادبود جاویدنام رضا اسماعیلی
رضا اسماعیلی، جوانی ۲۴ ساله، متولد ۱۳۸۱، اهل شهرکرد و روستای کلبی در استان چهارمحال و بختیاری بود که نزدیک به ده سال از زندگی خود را در محله زینبیه اصفهان سپری کرد. او صاحب یک کافه کوچک و محبوب بود و از راه فروش قهوه و تلاش صادقانه برای ساختن آیندهای بهتر، زندگی خود را پیش میبرد. دوستان، همسایگان و مشتریانش او را جوانی مهربان، خوشبرخورد، دلسوز و اجتماعی توصیف میکنند که همواره با احترام و محبت با دیگران رفتار میکرد.
رضا تنها سه ماه پیش از جانباختنش ازدواج کرده بود و در آغاز مسیر زندگی مشترک خود قرار داشت. او برای آینده برنامهها و آرزوهای فراوانی داشت؛ آیندهای که میتوانست سرشار از آرامش، پیشرفت و امید باشد. اما در روز ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات مردمی در محله زینبیه اصفهان، با شلیک مستقیم گلوله به ناحیه قلب هدف قرار گرفت و جان خود را از دست داد.
مرگ رضا اسماعیلی تنها خاموش شدن زندگی یک انسان نبود؛ بلکه از بین رفتن رؤیاها، امیدها و حقوق بنیادینی بود که بر اساس موازین بینالمللی حقوق بشر برای هر انسان به رسمیت شناخته شده است. حق حیات، که در ماده ۳ «اعلامیه جهانی حقوق بشر» و ماده ۶ «میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی» مورد تأکید قرار گرفته، از بنیادیترین حقوق هر انسان است و هیچ فردی نباید به صورت خودسرانه از این حق محروم شود.
همچنین بر اساس اصول بنیادین سازمان ملل متحد درباره استفاده از زور و سلاح گرم توسط مأموران حکومتی، استفاده از نیروی مرگبار تنها در شرایط استثنایی و برای حفاظت از جان انسانها مجاز است. هدف قرار دادن معترضان غیرمسلح و استفاده از گلوله جنگی علیه شهروندانی که از حق آزادی بیان و تجمعات مسالمتآمیز استفاده میکنند، با استانداردهای شناختهشده حقوق بشر و تعهدات بینالمللی دولتها در تضاد آشکار قرار دارد.
رضا اسماعیلی نه یک مجرم بود و نه تهدیدی برای جان دیگران. او جوانی بود که با کار و تلاش زندگی خود را میساخت، به تازگی خانواده تشکیل داده بود و آرزو داشت آیندهای روشن برای خود و عزیزانش رقم بزند. زندگی او نمونهای از زندگی هزاران جوانی بود که خواهان کرامت، آزادی و آیندهای بهتر هستند.
امروز نام رضا اسماعیلی در حافظه جمعی مردم ایران به عنوان یکی از جانباختگان اعتراضات و یکی از فرزندان این سرزمین ثبت شده است. یاد او یادآور ارزش حق حیات، کرامت انسانی و ضرورت پاسخگویی در برابر نقض حقوق بشر است. خاطره این جوان ۲۴ ساله، که زندگیاش در اوج جوانی و امید با شلیک گلوله پایان یافت، همچنان در دل خانواده، دوستان و همه کسانی که آرزوی عدالت و آزادی دارند، زنده خواهد ماند.
